Reisverslag Maleisisch Borneo:
Overnachten bij de Iban op Borneo
Willem en Miranda zijn goede vrienden van Kim. Miranda heeft ooit nog bij Kim in de groep gezeten toen zij reisbegeleidster was in Kenia en Tanzania. Sinds Willen en Miranda elkaar hebben leren kennen, reizen ze niet meer in groep en gaan ze liever met z’n tweetjes. In 2015 wilden ze naar Maleisisch Borneo. De vliegtickets waren al geboekt, evenals een aantal hotels. Net op dat moment was Kim bezig met het opzetten van Reisbrigade. Tja, en echte vrienden die moeten dan voor proefkonijn spelen en zo kwam het dat zij de allereerste reizigers werden. Speciaal voor jullie schrijven ze over hun avonturen bij de Iban. De Iban zijn een volk die behoren tot de Dajaks en leven in Sarawak. Zij gaan bij hen op bezoek in het nationaal park van Batang Ai.
Hoe het avontuur begint
Een boottocht door een surrealistisch landschap, met alleen het pruttelende geluid van de buitenboordmotor. Metershoge oevers van oranje klei, nevel, een laaghangende zon en hele bossen van boven het water uitstekende dode bomen maakten de tocht tot een bijzondere ervaring. Zo begon ons verblijf bij de Iban op Sarawak, Borneo.
Bij aankomst bleek onze schipper niemand minder dan de chief van het longhouse te zijn, uiteraard een hele eer. Een longhouse is een langwerpig huis aan een rivier waarin wel tot 60 families kunnen leven. Wij kregen een zeer gastvrij welkom van de families die in het longhouse wonen en met z’n allen hebben we uitgebreid koffie en thee gedronken. De communicatie verliep vooral met handen en voeten, maar gelukkig had Kim een goede gids voor ons geregeld die als tolk optrad. En een lach doet altijd wonderen. Zo hoorden wij de verhalen over de Iban, het longhouse en het leven in en van de natuur.
“De Iban, die vroeger overigens koppensnellers waren, leven op traditionele wijze, wat zeker niet hetzelfde is als primitief..”
Overnachten in een longhouse
De Iban, die vroeger overigens koppensnellers waren, leven op traditionele wijze, wat zeker niet hetzelfde is als primitief. Daar waren wij al snel achter. Zo bood ons longhouse het comfort van prima bedden en basic sanitair. Bij het longhouse was zelfs een soort drijvend zwembad in de rivier gemaakt. Hierdoor konden wij in de rivier zwemmen zonder last te hebben van de stroming. Hier hebben wij heerlijk genoten van de zonsondergang en het bijzondere landschap.
Na een eenvoudige, maar zeer smakelijke maaltijd, wilden wij helpen bij het opruimen van de schalen en borden. Dit tot grote hilariteit van alle aanwezig Iban. Dat gasten helpen bij het opruimen is blijkbaar niet iets wat men hier vaak meemaakt, maar het werd zeer gewaardeerd.
Mmmm.... kruidnoten
Toen was het tijd voor een gezellig samenzijn met traditionele muziek, dans, tuak (lokale rijstwijn) en het ritueel van het bedanken voor de gastvrijheid. Wanneer je bij de Iban op bezoek gaat, is het gebruikelijk geschenken voor alle families in het longhouse mee te nemen. Gelukkig had Kim ons hierop goed voorbereid. Zo hadden wij voor alle 13 families in het longhouse koffie, thee en zeep gekocht. En speciaal uit Nederland hadden wij een zak kruidnoten meegenomen. Eén van de tradities van de Iban is dat men cadeaus altijd gelijkmatig onder alle families in het longhouse verdeelt. Dat gebeurt zelfs zo nauwkeurig, dat de zak kruidnoten meteen werd geopend en de kruidnootjes stuk voor stuk eerlijk werden verdeeld. Hier stonden wij wel even van te kijken.
“Wanneer je bij de Iban op bezoek gaat, is het gebruikelijk geschenken voor alle families in het longhouse mee te nemen. Gelukkig had Kim ons hierop goed voorbereid.”
Op stap met de chief
De volgende dag zijn wij er per boot met de Chief en zijn vrouw op uit getrokken. Terwijl wij verkoeling zochten in een poel in een bergstroom, verzorgden zij een heerlijke lunch. Hier bleek duidelijk de traditionele levenswijze van de Iban en hun verbondenheid met de natuur. Rijst, vlees en groente, allemaal met minimale middelen bereid in bamboe buizen op een kampvuur. En een bbq met varkensoren en –neuzen met huid en al, waarvan wij uit beleefdheid toch ook wat van hebben gegeten. Nadat we ‘s middags nog met een heuse bamboe blaaspijp hadden geschoten, namen wij afscheid van de vriendelijke Iban en bracht de Chief ons naar een hotel dat naar het ontwerp van de Iban longhouses is gebouwd. Hier hebben wij heerlijk gerelaxt zodat wij de volgende dag fris aan het vervolg van onze reis konden beginnen.
